تبلیغات
روشنا - روشنا 2
سه شنبه 26 آذر 1387

روشنا 2

   نوشته شده توسط: روشنا    

 

 

 

مرا ز غیر ملالی نیست، ز خودی ها دلگیرم!

 

16 آذر 1383:

ترم اولی هستی و هنوز كارت دانشجویی نداری،اما به لطف اصلاحات اوضاع اینقدر خوب هست كه كارت كتابخانه هم از سد میله های سبز بگذری.از درهای شیشه شكسته ی دانشكده فنی كه عبور می كنی،نظاره ات به برادرانی عبوس در ابعاد فرا وسیع و مرتفع می افتد كه روی پله های منتهی به تالار چمران صفی محكم و غیر قابل نفوذ تشكیل داده اند كه در برابر هجوم و فشار دانشجویان مشتاق برای ورود به تالار مقاومتشان ستودنی است! دوستان بسیج دانشجویی شدیدا احساس میزبانی می كنند و از ساعت های اولیه صبح بر نیمی از صندلی های تالار جلوس نموده و بی صبرانه آمدن خاتمی را به انتظار نشسته اند! به هر جان كندنی كه هست،اواسط سخنان خاتمی وارد سالن می شوی.در ازدحام انتهای سالن،اولین صحنه ای كه می بینی دست هایی است رو به جلو و معترض كه صاحبانشان با شعارها و اصواتی موهن مردی را نشانه می روند كه روزی اصلی ترین حامیانش بودند...

جمعیت سالن چند پاره است،عده ای مؤدبانه و آرام  سراپا گوشند و به  انتقادها و شعارهای یاران قدیمی و گلایه هایشان با شیطنتی نه چندان دور از انتظار در دل می خندند. سخنان رئیس جمهور بارها با اعتراض و شعار قطع می شود و كار به جایی می رسد كه آقای مبادی آداب هم از كوره در می رود! برخی از انتقادها را می پذیرد و زیر بار خیلی هایشان نمی رود و آنجا كه امیدی به گفتگو ،مفاهمه و درددل نیست و دانشجویان دفاعیات یك تنه اش را تنها با فریاد می شنوند! مغموم و كنایه آمیز برای دانشجویان آرزو می كند كه بتوانند همچو امروز صریح و جسور در برابر رئیس جمهور آتی بایستند و اینگونه انتقاد كنند... و در این میان نگاه هایی را می خوانی همسو كه با تو همدردند،آنها هم گلایه دارند از كم كاری ها،فرصت سوزی ها،پا پس كشیدن ها و ... اما شرمنده اند از این مهمان نوازی!  در تالار چمران عجیب احساس غربت می كنی...

 

4+16 آذر 1386:

سه سال گذشته و خاتمی در مسند قدرت نیست،اما باز هم مهمان تالار چمران دانشگاه تهران است. بسیج دانشجویی احساس میزبانی نمی كند و نیازی به پر كردن سالن و شنیدن مؤدبانه ی سخنان خاتمی نیست. اسوه ی مجسم عدالت رئیس جمهور است،همه چیز بر وفق مراد و مملكت رو به راه...!

ازدحام جمعیت بی سابقه است.كسی علیه خاتمی شعار نمی دهد و دست های معترض او را نشانه نمی گیرند.و تو به این می اندیشی كه گذر زمان چه ها كه نمی كند!

گرچه تالار چمران سراپا لبخند به خاتمی است اما بر خلاف نزدیكی نقدها و اعتراض ها حتی اندیشه ها وخواست ها باز هم دانشجویان را چندپاره می یابی.عده ای خموشند و گرچه تشویق ها را همراهی نمی كنند اما گمان می بری كه دل هاشان هوای روزهای نه چندان دور گذشته را كرده با همه ی كاستی هایش. و عده ای نه از اوضاع فعلی راضی اند و نه از حضور خاتمی خرسند و پلاكاردها و شعارهایی (ناشی از عدم واقع گرایی در فضای حاكم) كه به هیچ رهنمونت می كند...!

 

9+16 آذر 1387:

انتخابات دهم نزدیك است. بسیج دانشجویی در راستای رسالت خویش در صحنه است! و مجموعه ای از عكس های خاتمی با جمعیت نسوان را (در راستای هشدار و الامان از شاه سلطان حسین ها ...!!!) توزیع می كند.

جمعیت خموش سال قبل به تشویق كنندگان پیوسته اند اما هنوز عدم اتحاد و مطالبات غیر عقلانی عده ای از دانشجویان (حداقل در فضای حساس و بحرانی امروز) و تلاش برای بر هم زدن مراسم متعجبت می كند.در فضایی كه بیش از هر چیز وحدت می طلبد، طیف های دموكراسی خواه،آزادی خواه،تحول خواه، . . . خواه، . . . خواه و... كه فقط خواهانند، بر نپیوستن به هم اصرار دارند بی آنكه راهی بهتر برای برون رفت ارائه كنند و گزینه ای جامع الشرایط و شایسته تر پیش رو قرار دهند.

فقط می توانی بگویی:دوستان خواهنده! اگر راهی بهتر یافتید ما را هم خبر كنید،در غیر این صورت همراهیتان را چشم به راهیم . . . !

"این همه با هم بیگانه

این همه دوری و بیزاری

به كجا آیا خواهیم رسید آخر؟

و چه خواهد آمد بر سر ما با این دلهای پراكنده؟؟

بنشینیم و بیندیشیم!"

(ه.ا.سایه)

 

 


What do you do for a sore Achilles tendon?
جمعه 13 مرداد 1396 12:06 ب.ظ
Simply desire to say your article is as amazing.
The clearness in your post is simply great and i
could assume you're an expert on this subject.
Fine with your permission allow me to grab your RSS feed to keep
up to date with forthcoming post. Thanks a million and please carry on the
rewarding work.
foot pain from heels
سه شنبه 6 تیر 1396 07:00 ب.ظ
We're a group of volunteers and starting a brand new scheme in our community.
Your web site provided us with helpful information to work on. You've done a
formidable task and our whole community will likely be thankful to you.
http://kelsywatts.weebly.com/blog/can-hammer-toes-contribute-to-numb-feeling
سه شنبه 2 خرداد 1396 12:27 ق.ظ
I blog quite often and I seriously thank you for your information. Your article has really peaked my interest.
I will book mark your website and keep checking for new details about once a week.

I opted in for your Feed too.
Rebbeca
چهارشنبه 20 اردیبهشت 1396 04:39 ب.ظ
I'm so happy to read this. This is the kind of manual that needs to be given and
not the random misinformation that is at the other blogs.
Appreciate your sharing this best doc.
BHW
یکشنبه 3 اردیبهشت 1396 12:42 ق.ظ
Saved as a favorite, I like your site!
BHW
جمعه 11 فروردین 1396 05:23 ب.ظ
I think what you said was actually very logical.
However, what about this? suppose you added a little information?
I mean, I don't wish to tell you how to run your blog, however what if
you added a title that makes people want more? I mean روشنا - روشنا 2 is a little boring.
You should peek at Yahoo's home page and watch how they write news titles to
get viewers interested. You might add a video or a pic
or two to grab readers interested about what you've written. In my opinion, it could bring your posts a little bit more interesting.
باغبان
شنبه 30 آذر 1387 08:04 ب.ظ
سلام. از آشنایی با شما خوشحالم.
اعضای یک اتم یلدای خوبی را برای شما آرزومندند. در ارتباط با شب یلدا نیز به روز هستم.
پوریا
شنبه 30 آذر 1387 08:58 ق.ظ
سلام .
خیلی خیلی مباركه
امیدوارم در عرصه وبلاگ نویسی هم موفق و پیروز باشی .



نتوان گفت كه این قافله وا می ماند
خسته و خفته از این خیل جدا می ماند

این رهی نیست كه از خاطره اش یاد كنید
این سفر همره تاریخ به جا می ماند .



به امید 16 آذر 88 ،با حضور رئیس جمهور منتخب ملت ، سید محمد خاتمی ، در دانشگاه تهران .
رضوانی
پنجشنبه 28 آذر 1387 08:32 ق.ظ
درست است.و البته این روایت تاریخ قدیمی این مملکت است که همیشه می دانیم چه نمی خواهیم ولی امان از آنکه بدانیم چه می خواهیم... که همیشه دنبال معجزه بوده ایم و فراموش کرده ایم که سیمرغ خودمانیم اگر باور کنیم... که همیشه بیرون گود ایستاده ایم و فریاد برآورده ایم "لنگش کن"... این روند تکراری سالهای ایران شده که همیشه اصلاح طلبانش باید هم تیغ دشمنان را تاب بیاورند و هم دشنه ی دوستان...
hamed
پنجشنبه 28 آذر 1387 12:09 ق.ظ
شما اسمشان را می گذارید دوستان خواهنده من به آنها می گویم خیالباف ها بیشتر با رویا زندگی می کنند تا با واقعیت ها ..
سهیل
چهارشنبه 27 آذر 1387 03:21 ب.ظ
ورودتون رو به جمع وبلاگ نویسها تبریک میگم.
عیدتون مبارک.
امیدوارم در وبلاگ نویسی هم موفق باشید
پاسخ روشنا : از لطف شما ممنونم.
مؤید باشید...
سهیل
چهارشنبه 27 آذر 1387 03:18 ب.ظ
وردر وبلاگ نویسی موفودتون رو به جمع وبلاگ نویسها تبریک می گم.
عیدتونم مبارک.
امیدوارم ق باشید
سویدا
چهارشنبه 27 آذر 1387 12:01 ب.ظ
سلام گلم، عید خودتم مبارك زیبا نوشته بودی منو هم یاد اون روزا انداختی، واقعیت همینه گویا همیشه گذر زمان بازگو كننده واقعیتهاس! یاد این شعر از "حمید مصدق" افتادم، كاش تمام این خواه ها! از جنبش
دانشجویی رخت برمی بست!

با من اكنون چه نشستنها، خاموشیها،
با تو اكنون چه فراموشیهاست.
چه كسی می خواهد
من وتو ما نشویم
خانه اش ویران باد!
من اگر ما نشوم، تنهایم
تو اگر ما نشوی،
خویشتنی
از كجا كه من و تو
شور یكپارچگی را در شرق
باز بر پا نكنیم
از كجا كه من وتو
مشت رسوایان را وا نكنیم.....
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر